Χιόνια στο καμπαναριό (και στον αεροδιάδρομο)
Θα φύγουμε αύριο το ξημέρωμα; Δε θα φύγουμε; Ειδού η απορία. Αυτή τη στιγμή ο Απόπάνω ρίχνει λίγες νιφάδες έτσι για να κρατάει το σασπένς και την αγωνία και να μην μπορούμε να κλείσουμε ραδιοταξί να έρθει να μας μαζέψει γιατί στις 4 το πρωί δεν έχει μετρό και του τα έλεγα εγώ του Κ να μην την πάρουμε αυτή τη γαμημένη πτήση των 6:35 (άκου 6:35! Ιησούς Χριστός νικά!!) και δηλαδή τί να κερδίσουμε 100 ευρώ; Όχι ρωτώ. Και να τώρα ταλαιπωρία, που το έχω πει εγώ να μην τον ακούω τον Κ που έκανε τόσα χρόνια γιόγκα και έχει πάει μόνος του στην Ινδία και είδε τον Σάι Μπάμπα αυτοπροσώπως και τέλος πάντων είναι τέτοιος, ξέρεις παιδί μου σκληροτράχηλος Βούδας που λέμε και του αρέσουν αυτά τα ζόρικα έλα όμως που εμένα δεν μου αρέσουν και γιατί να ταλαιπωρούμαι εγώ κύριε μεγάλη γυναίκα που έχω και ένα βήχα δε σου λέω από αυτό το διαολεμένο κρύωμα, που κι αυτός δηλαδή μη νομίζεις ότι είναι καλά, άρρωστος είναι χάλια, χτες γύρισε από τη δουλειά σα μαραμένο φύκι και μου είπε “παραλίγο να λιποθυμήσω στο ταχυδρομείο”, μα στα ‘λεγα εγώ δε στα’λεγα; Γιατί να ταλαιπωρηθούμε και να πάρουμε αυτή τη γαμωππτήση για να κερδίσουμε 100ευρώ;;; και τί να τα κάνουμε τα 100 ευρώ που θα φτάσουμε στην Αθήνα και θα είμαστε σα μαραμένα μαρούλια; (άμα φτάσουμε δηλαδή , που δεν το βλέπω να φτάσουμε με αυτόν τον γαμόκαιρο που κάνει και βγαίνει λέει ο πιλότος με τη σκούπα να καθαρίσει το χιόνι από το μπαρμπρίζ, που σου το λέω άμα τύχει και δω εγώ τον πιλότο να βγαίνει από το παράθυρο με τη σκούπα στο χέρι θα κατέβω από το αεροπλάνο, δεν υπάρχει περίπτωση) και να το ξέρεις εδώ που με ‘φερες δεν έχω βιταμίνη D, είμαι σίγουρη ότι μου έχει τελειώσει και ότι όπου να’ναι λιώνουν τα κόκκαλά μουμ στο λέω, που έχουμεναδουμεήλιοαπότοΣεπτέμβρηπουεγώδενήθελαναέρθωστοΠαρίσιεσύήθελεςαλλάσταέλεγαδεσταέλεγα;ναπειςότιδεσταέλαγααλλάεσύφαγώθηκεςαδερφέμουΠαρίσικαιΠαρίσιφάειτώραΠαρίσι.
Ελπίζω τελικά να τα καταφέρατε τελικά! Από την άλλη βέβαια σκέψου πόσος κόσμος θα ήθελε να είναι Χριστούγεννα στο Παρίσι. Ξέρω κάποια που έχει σιχαθεί τα οικογενειακά τραπεζώματα και θα έδινε τουλάχιστον το μισό της νεφρό για τρελό ταξιδάκι!