“Ολότελα πεζοί και φαντασιόπληχτοι συνάμα”
YouTube – …λεφτά υπάρχουν! μια διάλεξη με τον Richard D. Wolff.
Αυτό το βίντεο, μου το έστειλε ο φίλος μου ο jb και τον ευχαριστώ και από εδώ.
Βλέποντάς το, σκεφτόμουνα όλα όσα άκουσα κατά την δεκαπενθήμερη παραμονή μου στην Αθήνα από πολλούς φίλους και γνωστούς. Αν τους ακούσεις να μιλάνε είσαι βέβαιος πως από την Ελλάδα θα ξεκινήσει η επανάσταση (όχι από αλλού φυσικά διότι ως γνωστόν αυτοί οι αλλόθρησκοι τη βγάζουν με βελανίδια, κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου και τρώνε κουτόχορτο, την ώρα που τους τον φοράνε ). Αντίθετα με τον υπόλοιπο κόσμο, η Ελλάδα αντιστέκεται. Ο καπιταλισμός θα καταρρεύσει. Από εδώ.
Μόλις όμως απομακρυνθείς και κοιτάξεις την πραγματικότητα ξανά από απόσταση (ή από τα σκυλάδικα της Ιεράς οδού, το ίδιο κάνει) βλέπεις ότι δεν κουνιέται φύλλο στον ορίζοντα. Καμμιά επανάσταση δεν απειλεί τον ανέφελο Αττικό ουρανό: στο Θησείο ο κόσμος συνεχίζει να πληρώνει τον καφέ του 4,50 ευρώ.
Τα Χριστούγεννα ξαναδιάβασα τον Γιούγκερμαν. Ο Καραγάτσης (ο Ελληνας Ντοστογιέφσκι αν δεν κάνω λάθος) γράφει σε κάποιο σημείο:
“Εκείνο που λείπει σε μας τους Έλληνες, είναι λίγη πραχτικότητα και λίγη ποίηση στην καθημερινή ζωή μας, τα δύο άκρ’αντίθετα που γεννούν την ισορροπία. Είμαστε ολότελα πεζοί και φαντασιόπληκτοι συνάμα. Πεζοί στις φαντασιώσεις μας και φαντασιόπληχτοι στις δουλειές μας.”
Δεν θα έπρεπε να γράψω τίποτα άλλο αλλά θα το κάνω γιατί είμαι αγύριστο κεφάλι και θέλω να το πω:
Η (καπιταλιστική) μηχανή, ας το παραδεχτούμε, είναι καλύτερη από εμάς: Εξυπνότερη, Πλαστικότερη και στην τελική Αποτελεσματικότερη. Την ώρα που αυτή κινείται και αλλάζει, εμείς πίνουμε ανέμελα φραπέ. Άλλωστε σκέψου: δεν γίνεται αμετανόητοι καπιταλιστές να κυβερνούν (για πολύ) ορκισμένους επαναστάτες. Αμετανόητους καπιταλιστές κυβερνούν. Με άλλα λόγια, δε γίνεται να πολεμήσεις το σύστημα που αναπαράγεις, πώς να το κάνουμε; Δε γίνεται.
